نوامبر ۲۰۱۹

جمهوری اسلامی ایران همچنان از سیاست های ضد اسرائیلی خود دست بر نمی دارد، و همانند چند دهه اخیر، به عناوین و راههای مختلف، ورزشکاران ایرانی را از مواجهه با رقبای اسرائیلی منع می کند.

مقامات ورزشی – سیاسیِ جمهوری اسلامی ایران، علاوه بر اقدام فوق، همچنان طی سالهای اخیر، ورزشکاران ایرانی را به تمارض یا باخت های مصلحتی وا می دارند تا مبادا در دورهای بعدی مجبور باشند با حریفان اسرائیلی روبرو شوند.

اما جای سوال دارد که این اقداماتِ غیر حرفه ای و نفرت برانگیزانه، تا کی ادامه خواهد داشت؟ و أصلا می تواند موفق باشد؟

سه اتفاق هفته های اخیر، موضوع رقابت های ورزشیِ ایران و اسرائیل را مجددا مورد بحث قرار داده است؛ اولی اینکه آرین غلامی در مسابقات قهرمانی شطرنج جوانان جهان در مقابل حریفی از اسرائیل حاضر به رقابت نشد. او پیش از این در سوئد نیز از رقابت با رقیب اسرائیلی امتناع کرده بود. این شطرنج‌باز ۱۹ ساله مازندرانی پس از این تن زدن از رقابت با رقیب اسرائیلی که به دستور رژیم اسلامی انجام شد، به ملاقات خامنه‌ای رفت و خامنه‌ای از او تجلیل کرد.

اما رخداد دوم این بود که سعید مولایی، قهرمان ۲۸ ساله جودوی جهان که در رقابت‌های جهانی جودو در ژاپن، به سادگی از سد حریفان خود از مراکش، پرتغال، روسیه و کانادا گذشته و موفق شده بود به مرحله یک چهارم نهایی راه یابد، تحت فشار و دستورِ مقامات جمهوری اسلامی، و برای اینکه در دور بعدی با حریف اسرائیلی روبرو نشود، مجبور شد در برابر حریفی از قزاقستان در مدتی کمتر از یک دقیقه و با ضربه فنی تن به شکست دهد.

(عکس: خبرگزاری ایسنا)

بدین ترتیب سعید مولایی از صعود در رقابت‌های جهانی جودو در ژاپن باز ماند، اما پس از این رخداد، او از آلمان تقاضای پناهندگی کرد و همان زمان ماریوس ویزر، رئیس فدراسیون جهانی جودو در مصاحبه‌ای با یک روزنامه ژاپنی اعلام کرد که خانواده مولایی قبل از باختِ دردناکِ و مصلحتیِ وی،‌ شدیدا در ایران تحت فشار قرار داشتند و خود وی تحت همین فشارها بازی را به حریف خود از قزاقستان واگذار کرد. فدراسیون جودوی جمهوری اسلامی نیز در همان زمان، مشمول محرومیت شد.

اما رویداد سوم این بود که در یک تابوشکنی، رضا مددی مبارز حرفه‌ای ایرانی- سوئدی در رشته هنرهای رزمی ترکیبی، به صورت داوطلبانه و با نادیده گرفتنِ سیاست های اجباریِ رژیم ایران، با موشه بن شموئل، ورزشکار اسرائیلی روبرو شد و ضمن دست دادن و در آغوش کشیدن و رقابت با این حریف اسرائیلی، اعلام کرد که وی این سیاست مقامات تهران را نادیده می گیرد.

رضا مددی، در رقابتی که ده دقیقه طول کشید، با وجود پیروزی نسبتا آسان، اما با هیجان و شادی آشکار، رقیب شکست خورده را درآغوش کشید و دستان او را به رسم جوانمردی بلند کرد تا حریف را هم سربلند نشان دهد. همچنین هر دو ورزشکار یکدیگر را در آغوش کشیدند و پیراهن های یکدیگر را معاوضه کردند و پوشیدند.

(عکس از اینستگرام مددی)

عکسبرداران و فیلمبرداران زیادی برای ثبت لحظات ادای احترام دو حریف ایرانی و اسرائیلی به یکدیگر، به درون رینگ رفته بودند.

اما با وجود تابوشکنی رضا مددی و پیروزی او، جمهوری اسلامی که اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسد و خواهان نابودی اسرائیل است، سخت‌گیری بر ورزشکاران خود را برای خودداری از رفتن به مصاف ورزشکاران اسرائیلی گسترش داده است.

ناگفته نماند خامنه‌ای و مقامات جمهوری اسلامی، روی مسئله عدم رقابت با رقبای اسرائیلی اصرار بسیار زیادی دارند و هر گاه با اعتراض و انتقادی از داخل کشور مواجه می‌شوند، بر این رویه اصرار بیشتری می‌ورزند.

در همین زمینه، رادیو اسرائیل با محمدرضا ملکی، یکی از مربیان و دست اندرکارانِ هنرهای ترکیبی- رزمی که در لندن ساکن است، گفتگو کرده و نظر وی را جویا شده است.

آقای ملکی که خود از قهرمانان ایرانیِ کیک باکسینگ و همچنین دست اندرکاران هنرهای رزمی – ترکیبی بوده، در خصوص مسابقاتِ اخیرِ سوئد و اقدام ساختار شکن و تکان دهندهٔ رضا مددی در این مسابقات می گوید:

«لازم می دانم اقدام رضا مددی عزیز در مواجهه و رقابت با “موشه بن شموئل” از اسرائیل را از چند زاویه نگاه کنم: اینکه رشتهٔ “ام.ام.آی” که ورزشی رزمی – هنری و از ترکیب فنون کشتی‌های آزاد و فرنگی، بوکس، کیک بوکسینگ و رشته‌های رزمی دیگر درست شده، اخیرا در جهان خیلی پرطرفدار شده و ورزشکاران برتر آن، در همه دنیا آوازه دارند و مسابقهٔ مورد بحث، آخرین مسابقهٔ رضا مددی برای همیشه بود. دوم اینکه رضا مددی از بهترین ورزشکارانِ سبک وزن این ورزش بود و عنوان نخست اروپا را نیز داشت. سوم اینکه؛ دقیقا اقدامِ رضا، در روز آغاز اعتراضاتِ سراسریِ اخیرِ مردم ایران علیه رژیم جمهوری اسلامی رخ داد و وی در پایان مسابقه در مقابل تریبون رسانه ها، از مردم معترض در ایران حمایت کرد. چهارم اینکه؛ یک روز پیش از مسابقه رضا مددی و حریف اسرائیلی، علی خامنه‌ای رهبر رژیم جمهوری اسلامی، در سخنانی تکرار کرد که حکومت ایران به صراحت بر سیاست نابودی اسرائیل تاکید دارد و آشکارا نیز از حمایت خود از گروه‌های فلسطینی برای کمک به این هدف، سخن گفت.»

استاد ملکی در خصوص ماجرای خداحافظیِ رضا مددی از مسابقات در بهار ۲۰۱۹ و دلیل بازگشت به مسابقات اخیر گفت:‌ «بله رضا مددی بهار امسال با رینگ مسابقات خداحافظی کرده بود اما در پی رخدادهای اخیر برای ورزش ایران و اسرائیل، مانند اتفاقات جودو و ماجرای مولایی، مددی تاکید کرد که یک بار دیگر به صحنه بازمی‌گردد تا پیش از وداع همیشگی با دنیای ورزش، این تابو را که به ورزشکاران ایرانی تحمیل شده، بشکند. یعنی بعد از ماجراهایی که به تازگی برای سعید مولایی قهرمان جودوی ایرانی در وادار شدن او به عدم مسابقه با موکی ساگی حریف اسرائیلی در رقابت‌های جهانی توکیو ایجاد شد، رضا مددی گفت که خود او با دادن مسابقه با موشه بن شموئل می‌خواهد یک بار و برای همیشه به این داستان پایان دهد.»

محمدرضا ملکی در پاسخ به این پرسشِ بخش فارسیِ رادیو صدای اسرائیل (رادیو و تلویزیون «کان») مبنی بر اینکه ورزشکاران ایرانی در مواجهه با دستور مقامات جمهوری اسلامی مبنی بر عدم مواجهه با ورزشکاران اسرائیلی، چه کارهایی می توانند انجام دهند، گفت: ‌«ورزشکاران ایرانی در سراسر جهان، باید رضا مددی را بعنوان الگو قرار داده و با تابوشکنی، دستوراتِ ضد ورزشی و نفرت انگیزانه مقامات رژیم ایران را زیر پا بگذارند و حتی الاامکان نیز دست به افشاگری علیه عوامفریبی های مقامات تهران بزنند، چرا که دستوراتِ رژیم با ارزش های انسانی و ورزشی منافات دارد. یا حداقل مانند سعید مولایی عمل کنند، اما واقعا زیر بار زور و اقداماتِ ضد انسانی و نفرت برانگیزانهٔ جمهوری اسلامی نروند.. درست است که خطر و هزینه دارد، اما آزادی و رسیدن به حقیقت، بی بها نیست. »

ملکی در خصوص رفتارشناسیِ مقامات جمهوری اسلامی در مواجهه با فشارهای جهانی افزود:‌ «مقامات جمهوری اسلامی به خوبی می‌دانند که آلودن ورزش به نفرت‌پراکنی‌های ایدئولوژیک چه اندازه تبعات سنگینی دارد – چنانکه در جریان محرومیت فدراسیون جودوی ایران در سال ۲۰۱۹ دیدیم – سعی می‌کنند حتی قبل از رویارویی با ورزشکاران اسرائیلی، به ترفندهایی توسل جویند تا ورزشکار مربوطه را از دور خارج کنند. به‌عنوان نمونه وقتی حدس بزنند احتمال آن است که در دور بعدی یک رقابت ورزشکار اسرائیلی با ورزشکار ایرانی روبرو شود، به دفعات ورزشکاری را مجبور کرده‌اند در دور مقدماتی ببازد تا مبادا در دور بعدی با حریفی اسرائیلی روبرو شود.»

محمدرضا ملکی همچنین از سکوت خبری در خصوص نحوه برخورد رژیم جمهوری اسلامی با ورزش برون مرزی و کسانی که از دستورات ورزشی رژیم تخطی می کنند، خاطرنشان کرد: «صرف‌ ایرانی‌بودن یک ورزشکار موجب می‌شود جمهوری اسلامی در حیات و سرنوشت شما مداخله کند و اجازه ندهد که مانند دیگر ملل متمدن دنیا دامن ورزش را از نفرت پاک کنید. نکته جالب‌توجه آنجاست که اگر هم مسئول یا ورزشکاری از این سیاست نفرت تخطی کند، با تنبیه سخت مواجه می‌شود. به عنوان نمونه می‌توان از محمدرضا مینوکده نام برد که رئیس وقت کمیته داوران فدراسیون جودوی ایران بود و در بازی‌های المپیک، مسابقه‌ای بین جودوکار اسرائیلی و یک جودوکار روسی را داوری کرد. ولی پس از بازگشت به ایران، فدراسیون جودو مینوکده را از همه سمت‌ها کنار گذاشت.

(عکس از سایت رسمی فدراسیون جودوی خراسان شمالی ایران)

یا می‌توان از مسعود اشرفی نام برد که در سمت دبیرکل کمیته ملی پارالمپیک وقتی در جریان توزیع مدال‌هایی مسابقات بازی‌های تابستانی به گردن یک ورزشکار اسرائیلی مدال آویزان کرد مجبور به استعفا شد.

از همین نمونه‌ها می‌توان عمق نفرت جمهوری اسلامی از شهروندان اسرائیلی را دریافت.
نفرتی که بدون‌شک نفرت خامنه‌ای از شهروندان اسرائیلی در آن نقش اساسی و اصلی بازی می‌کند،‌ چرا که خودِ خامنه‌ای چند سال پیش در واکنش به طرح بحث دوستی با مردم اسرائیل گفته بود: «يک نفر پيدا می شود درباره مردمی که در اسرائيل زندگي مي کنند، اظهار نظر مي کند. البته اين اظهار نظر غلطی است. اینکه گفته شود ما با مردم اسرائيل هم مثل مردم ديگر دنيا دوستيم، اين حرف درستی نیست، حرف غيرمنطقی است». یا به عنوان نمونه ای دیگر، وحید هاشمیان، فوتبالیست مشهور ایرانی که زمانی در بایرن مونیخ بازی می‌کرد، مجبور شد یا مصدومیت را بهانه کند تا برای بازی مقابل مکابی اسرائیل به این کشور نرود یا اشکان دژاگه – بازیکن دو رگه ایرانی آلمانی – وقتی عضو تیم ملی ۲۱ساله‌های آلمان بود همراه این تیم به اسرائیل نرفت چون می‌هراسید که حکومت نفرت‌پراکن جمهوری اسلامی خانواده او در ایران را اذیت کند… همچنین علیرضا کریمی، کشتی گیر جوان ایرانی که مجبور به شکست تعمدانه در رقابت‌های جهانی زیر ۲۳ سال لهستان در سال ۹۶ که طبق فیلمهای منتشره از رقابت او مقابل حریف روسیه‌ای، مربیانش با فریاد از کنار زمین از کریمی می‌خواستند که ببازد؛ دلیلش نیز فقط یک چیز بود: عدم رویارویی با حریف اسرائیلی در مرحله بعد.»

محمدرضا ملکی در پاسخ به سوال رادیو اسرائیل در خصوص نحوهٔ تعامل جامعه جهانی با اقدامات نفرت پراکن رژیم جمهوری اسلامی در حوزه ورزش گفت:‌ «البته خبر خوب این است که جامعه جهانی و دنیا دیگر کوتاه نمی‌آید و پس از جریان سعید ملایی – جودوکار ایرانی – که مقامات او را مجبور به باخت کردند، فدراسیون بین‌المللی جودو نیز جمهوری اسلامی را تحریم کرد. به نظر می‌رسد این روند فشار بین‌المللی همچنان ادامه داشته باشد چنانکه رئیس فیده در قالب توییتی به شدت از این رفتار جمهوری اسلامی انتقاد کرد. ولی یک نکته نباید فراموش شود که سیاست عدم رویارویی با ورزشکاران اسرائیلی، تابعی از سیاست کلی جمهوری اسلامی علیه اسرائیل است.»

آقای ملکی در خصوص اینکه چه زمان اقدامات جمهوری اسلامی متوقف خواهد شد، خاطرنشان کرد: ‌«اگر می‌خواهیم این مسئله به صورت ریشه‌ای حل شود باید جمهوری اسلامی از میان برداشته شود. این خواست، خواستی‌ست که حمایت ملی در ایران را با خود به همراه دارد. همان مردمی که در آبان ۹۸ در جنبشی ملی در خیابان‌های ایران فریاد زده‌اند: «نه غزه نه لبنان / جانم فدای ایران» یا «فلسطین را رها کن، فکر به حال ما کن»، بزرگ‌ترین معترضان علیه سیاست اسرائیل‌ستیزانه جمهوری اسلامی هستند.»

محمدرضا ملکی در پایان به صدای اسرائیل گفته است: «خود من بعنوان یکی از ورزشکاران علاوه بر اینکه اسرائیل را به رسمیت می شناسم، از لحاظ حرفه ای نیز باید بگویم که براساس قوانین کمیته بین المللی المپیک و فدراسیون‌های ورزشی، هرگونه دخالت سیاسیون در امور ورزش و فدراسیون‌ها ممنوع است. همین طور ورزشکاران حق ندارند به دلایل مذهبی، سیاسی، نژادی و قومیتی از رقابت با حریف خود ممانعت کنند. (ناگفته نماند، در آخر اینکه، خود فلسطینیان با ورزشکاران اسرائیلی رقابت می کنند، اما رژیم جمهوری اسلامی مانع همین موضوع برای ایرانیان می شود.)»